Papier, papier hier!!!

Gaan slapen zonder buil en opstaan met een buil. Rarara hoe doe ik dat???
In mijn slaap mijn muskietennet naar  beneden getrokken en dus een pijnlijke buil op mijn voorhoofd als gevolg. Gelukkig is mijn creativiteit er niet door gedoofd. Of mijn verstand nog op zijn plaats zit- als ik dat al heb- dat weet ik nog niet.

Eindelijk aan mijn 'Kirigami papier ballen' van Djeco begonnen. De sterren en restjes papier stapelde zich maar op. Nadat er 2 sterren klaar waren vond ik de restjes papier te mooi om weg te gooien. Ben ze beginnen snijden tot ik rechthoekjes had. Daar dan mini bootjes van gevouwen. Maar wat doe ik daar nu mee?
Er is dan een 'mobiel' met onderaan een belletje van ontstaan om de lamp verder te de decoreren. De lamp waar ik tegen kleine en grote kinderen constant zeg, 'blijf nu is van die lamp!!'. De aantrekkingskracht is blijkbaar groot om te kijken met de handen.
En met de andere restjes papier, daar ga ik morgen vogeltjes van knippen.

De bewuste lamp

'Bootjesmobiel'

''Kirigami papieren ballen' van Djeco

Speciaal voor het diploma halende feestvarken!!!! en bijna muzikale slofjes.

Het leukste nieuws van de dag een goede vriendin heeft haar A1 diploma psychiatrisch verpleegkunde gehaald!!
Ben super trots op haar. Je hebt dat geweldig gedaan!!! En nu genieten van je behaalde resultaat!!!!!!

Terug thuis na enkele dagen bij mijn zus geweest te zijn. Fijn om daar te zijn en even fijn om weer terug thuis te zijn.
Na deze morgen op een voor mij onmenselijk uur -6uur- op te staan. Zo kon ik met mijn schoonbroer meerijden tot aan het station wat veel reistijd scheelt.
Was iets na 8 uur thuis waar ik direct terug in mijn bed gekropen ben en een gat in de dag geslapen heb. En dat heb ik voor de rest ook veel gedaan geslapen en na deze post kruip ik terug mijn bedje in en zalig slapen.

Tussen al het slapen door toch eventjes boodschappen doen want in de koelkast was niets meer te vinden. En natuurlijk ook nog een freubelwerkje gemaakt.
Met restjes vilt waar ik niet direct iets mee wist te doen heb ik baby slofjes genaaid. Nog een belletje erop en de kleine spruit kan zijn eigen muziek maken.

'Koken eteke' en vlaggenlijn

Deze middag een paar uurtjes geslapen tot het tijd was om mijn nichtje van school te halen. Het heeft me deugd gedaan!!

De 'haak-microbe' heeft me weer helemaal te pakken. De 'koken-eteke' set is weer verder uitgebreid. Of alles even herkenbaar is, dat is de vraag.

Op weg van school naar huis, was de vraag er al: 'mag ik vandaag verder naaien'. Na haar huiswerk en haar vieruurtje was ze er helemaal klaar voor!
Het ging vlot en heb geen aanwijzingen moeten geven.
Ze is fier op haar vlaggenlijn en hij hangt op zodat mama hem direct kan zien als ze thuis komt.

Haaksels en 2de naailes

Het was vandaag genieten van het zonnetje in de tuin!
Mijn nichtje wou terug naaien. Ze is aan een vlaggenlijn begonnen. Het tekenen en knippen van de vlaggen, gebeurde in alle ernst met haar tong uit haar mondje. Het knippen van de dikke stoffen, dat heeft ze aan mij overgeladen.
Na een paar vlaggetjes genaaid te hebben, vond ze stand 1 toch wel te traag gaan. Met van die smekende hondenoogjes: 'Tante, mag ik is op stand 2 proberen'. Na enige aarzeling was ze gewend aan deze snelheid en was ze er vlot mee weg.
Morgen na school wil ze haar vlaggenlijn voor mama verder afwerken.

Terwijl zij zat te naaien, zat ik naast haar eten te haken, spek met eitjes, sla, ... en nu met de boterham bezig. De bedoeling is om op termijn een hele mondvoorraad te haken. Kan er bij mij thuis 'koken eteke' gespeeld worden.

En op verzoek een kleurrijke retro 'W.C. rol hoedje' gemaakt. Ben er nog over aan het denken of ik er een pompon, aardbei, vlinder of ... bij ga haken of zo gaat laten. Wat denken jullie ervan?

Pc problemen en probeersels

Na PC problemen lukt het me dan toch weer om op mijn blog te geraken en een bericht te posten.
Gister niet veel gedaan, enkel wat haakwerk afgewerkt en nog wat draadjes ingestopt.
De grootste beleving was om met het openbaar vervoer en 7 liter vla, laptop en naaimachine naar mijn zus te gaan.
Kom ik in het station toe met mijn caddie en trolley. Ga richting de metro met de minste trappen op mijn weg naar de metro. Lap! De ingang naar de metro is toe, dus terug de roltrap en enkele trappen naar beneden. Dan was de enige optie om aan de metro te geraken behoorlijke veel trappen op. Met veel gesukkel toch boven geraakt. Om dan bij de metro te geraken, lap! Alweer trappen, deze keer naar beneden. Met als gevolg metro voor mijn neus weg, tien minuten wachten. Kom ik eindelijk met de metro aan op mijn bestemming. Ja, een lift naar beneden. Om naar de bus te gaan, moet ik naar boven en ja, je raad het al, trappen naar boven. Met als gevolg de bus voor mijn neus weg en nu 30 minuten wachten.
Lang leve haakwerk op die momenten! Mijn haarband  is op deze manier zo goed als afgeraakt.

Vandaag is er niet veel constructiefs uit mijn handen gekomen.
Het lukte me niet, deze morgen een poging gedaan om een goudvis te haken, mijn neefje zei, 'het is juist een platte fish-stick'. Zwemzak voor mijn nichtje, de voering houd het niet.
Als laatste aan een kleedje begonnen, dat is toch een redelijk proef ontwerp geworden. Nog niet draagbaar, maar wel een goed begin om morgen mee verder te werken.

Foto's ontbreken, het lukt me niet om deze erbij te krijgen.

Diagnose

Na vele ziekenhuizen te bezoeken en vele onderzoeken is na 9 maand eindelijk een diagnose gesteld.

Ik heb CVS (chronisch vermoeidheid syndroom).

Het was een verwachtte diagnose, maar het nieuws sloeg toch in als een bom.

Langs de andere kant is het ook een opluchtig. Nu weet ik, waar ik mee moet zien te leren leven. 

Hoe mijn verdere toekomst hier aan, aan te passen?

Werk, hoeveel uren, hoe zwaar, ... kan ik nog aan?? 

Kan en mag ik mijn studie nog verder zetten. 

Het wordt een hele zoektocht om hier mijn weg in te vinden.

Gelukkig krijg ik hierin de nodige steun.

Ondanks deze diagnose ga ik niet bij de pakken blijven zitten, het leven blijft een feest!!!

Ik ga er in de mate dat mijn gezondheid het aan kan, er voor gaan.

Verder revalideren is nu het eerste wat ik moet doen!

Daarnaast blijft creatief bezig zijn mijn lang leven!!

Het leven blijft een feest!!!

Rokje en zakjes

Vandaag geen draadjes van men rokje in gestopt, maar wel een gezellige middag kletsen en naaien.
Mijn vriendinnetje is komen kletsen en van de slag beginnen we in ons eigen taaltje tegen elkaar te praten.
Vakantie verhalen, anekdote's vertellen en elkaar bij praten over de voorbije weken dat we elkaar niet zagen. Ondertussen ben ik de laatste hand aan haar rokje aan het leggen waar ze een deel zelf van gemaakt heeft. Ondanks ons geklets en de eerste maal dat we zo'n model rokje gemaakt hebben is het zeer draagbaar en vrolijk rokje geworden.
Raad enkel wel aan om het niet op de Vlaamse feestdag te dragen.

Nog niet genoeg van het naaien gekregen is er nog uit restjes stof en niet meer gebruikte servetten een pennenzak en 2 kleine zakjes die voor alles kunnen dienen gemaakt.
En ondertussen maar tetteren en tetteren.
En ja vrouwen kunnen echt wel 2 dingen tegelijk, kijk maar naar het resultaat!

Draadjes, draadjes en nog is draadjes

Vandaag niet achter de naaimachine gezeten. Het is niet dat ik geen ideeën heb, integendeel zelfs. De zon scheen zo prachtig en daar de warmte me minder pijn bezorgt ben ik buiten gaan zitten met mijn gehaakte rok waarvan al de draden nog ingestopt moeten worden. Een tijdrovende en saaie klus. Maar het moest er is van komen, hij ligt al maanden onafgewerkt in de kast.
Aan de hoop afgeknipte draden is te zien dat ik al aardig opgeschoten ben. Vermoed dat ik morgen toch nog een uur of 2 werk heb om de laatste draadjes in te stoppen en dan kan ik er eindelijk het onderrokje in naaien en hem aandoen.

Ondertussen ben ik aan een nieuw, lang beloofd haakwerk begonnen. Hierdoor ligt met zetel opnieuw vol met mijn haak gerief en heb ik net plaats om zelf te zitten.
Heb geleerd van mijn draad instop ervaring, dat ik het nu toch maar telkens doe, hoe een vervelend karweitje ik het ook vind. Zal mezelf dankbaar zijn dat wanneer het haakwerk af is, het ook echt af is en ik geen eeuwigheid meer bezig ben met draadjes in te stoppen.

Koffiefilters worden cadeau zakjes

Gisteravond als een blok in de zetel inslaap gevallen, vandaar dat ik er nu pas ben met het resultaat van mijn zondag's geëxperimenteer.
Ook al zeg ik het zelf, ik vind ze geslaagd en het is is een andere manier om kleine cadeautjes in te pakken.
Het was niet gemakkelijk om ze op de foto te krijgen. Deze foto heeft  nog de beste kwaliteit.

Enkele voorbeelden

Gister 1 september, het deed toch wel pijn dat het niet mijn eerste schooldag was. Mijn eerste  schooldag van het derde jaar verpleegkunde. Mijn gezondheid laat het tot mijn grote spijt nog niet toe om terug in de schoolbanken te zitten.
Mijn grote droom is toch dat ik mijn opleiding kan afmaken en als verpleegkundige kan starten. Maar voor nu, mij verder toeleggen om weer fitter, minder moe, ... te worden.
Ik hoop dat ze me donderdag in het ziekenhuis eindelijk kunnen vertellen wat ik heb. Dat ik na 9,5 maand weet wat er aan de hand is en ik concreet kan gaan werken aan verdere revalidatie.

Gelukkig heb ik mijn creativiteit die mij door de soms moeilijke momenten heen helpt. Dat ik kan creëren en zo meer energie krijg dan het kost.

Koffiefilters en feest slinger

Heb het deze middag niet enkel kunnen houden bij haken, ben achter men naaimachine gekropen. Kon het vertrouwd en rustgevend geluid niet missen. Van te naaien kom ik telkens tot rust, pieker ik niet en vooral wordt me stressniveau verlaagd zoals voorgeschreven door de dokter.
Maar ik dwaal af.

Wat geëxperimenteerd om cadeau zakjes te maken waarin ik haarspeldjes, oorbellen, armbandjes en nog ander van dat kleine spul in te steken.
Het worden denk ik zakjes gemaakt van koffiefilters, sier steken met een stempel op. Er begint al wat model in te komen. Ik denk morgen het afgewerkt resultaat te laten zien.

De probeersels 

Mijn haakwerk is een slinger geworden met gehaakte rondjes. Deze waren van een creatief project dat uiteindelijk een andere bestemming heeft gekregen.
Het is een fleurig geheel geworden dat niet zal misstaan bij feestjes in mijn kleurrijk interieur.

Rommelmarkt

Na een heerlijk rustige nacht slapen, waarin ik niet gewekt werd omdat de jongste niet kon slapen door de mug die op haar ogen zat, omdat ze bang is voor de 'bliksem in de kamer', lichten van de auto en nachtmerries over piranha's, fris en vrolijk zonder pijn opgestaan.
Een verademing na een week pijn te hebben gehad.
Was ik er helemaal klaar voor om op snuister tocht te gaan op 2 rommelmarkten met mijn rommelmarkt maatje.
Gezellig fietsen, kuieren tussen de kraampjes, koffie leuteren ben ik met enkele geslaagde aankopen thuis gekomen.
De lang gezochte 'piepdiertjes' zijn aan een spotprijs een feit geworden.
En nu na een deugddoend middagdutje, de rommel in huis de rommel laten en mijn haakwerk terug boven halen.

de 'piepdiertjes'

Rust

Schrijven met goed gezelschap dat aan het koken is, glaasje wijn, olijven, stokbrood en kaas. Wat moet het leven meer bieden???
Voor mij niet, is hemels genieten.
De rust is terug, kids zijn weer naar huis. Zie ze graag komen, maar ook weer vertrekken.

Na gister een drukke ziekenhuis dag en kine is er niets meer gekomen van naaien.
Dus vandaag na het beloofde zwemmen hun naaiwerk afgewerkt.
Na drie gebroken naalden, veel gesakker en ongeduld zijn ze fier met hun kussen naar huis vertrokken.

Het fiere resultaat!!!

Eerste naailes

Eindelijk was het dan zover vandaag, de eerste naailes.
Het opruimen van hun rommel in 'den atelier' ging zonder morren snel vooruit.
Voor hun stofjes ging ik weer de recyclage toer op, stalen boeken, restjes en oude kleding.
Hun stofjes kiezen hadden ze maandag al gedaan en vandaag was het puzzelen om er de mooiste kleurencombinatie van te maken.
Nadat ze daar over uit waren, was het dan eindelijk zo ver!!
Met grote ogen en vol aandacht kijken en luisteren.
Ze waren er beide vlot mee weg.
Het was een geslaagde avond, die voor hen nog veel langer mocht duren. Enkel mijn vermoeidheid speelde parten en kon niet meer blijven zitten naast hen.
Met de belofte om morgen na mijn onderzoeken en middagdutje verder te naaien zijn ze hun nieuwe strip boek gaan lezen.
Op weg naar de kringwinkel voor deze aankoop waren ze in de ban om lipjes te verzamelen om bloemetjes te haken.

Zéér geconcentreerd het eerste lapje naaien 

De eerste resultaten

Windgong van recyclage

Na wat gepruts en opgeruimd te hebben, ben ik er met de 2 kids toch aan begonnen om hun beloofde windgong te maken.
Het is aangenaam om ze bezig te zien als ze aan het knutselen zijn. Geen gemekker, geen geruzie, mekaar helpen, broederlijk en zusterlijk naast elkaar. Ja ja, dit kan ook nog.
Hun glunderende gezichtjes is het waard ondanks de pijn om toch door te bijten en samen met hun te knutselen.
Nu al is de vraag, wat gaan we morgen knutselen?
Over deze vraag moet ik zelf nog is nadenken.
Maar dat is voor later, nu eerst de kleinste in haar bed gaan stoppen.

Hier  met volle overgave aan  het knutselen

Het geslaagde resultaat, ook al is de foto niet zo helder.

Op recyclage-toer

Wat zal dit worden?????

Het was vandaag de planning om hier iets met de kids te gaan maken. Maar het winkelen in de kringloopwinkel is me niet goed bekomen.
Thuis gekomen, me in de zetel geploft en er op een normale manier uitkomen was geen optie meer.
Ik leefde op planeet sterrertjes zou gauw ik recht stond en mijn hoofd bewoog. Gelukkig is Kobe er en kon hij me voorzien van de nodige pijnstillers en drinken. En last but not least zorgde hij er voor dat er voor iedereen eten op tafel kwam.
Nu een beetje bekomen en dan toch nog een berichtje plaatsen om de curieuze zielen te prikkelen.